Şəhidlərimiz

“Terxis olunacağım gün Polad Heşimov meni çağırdı ve dedi ki…” – 10 ilin yadigarı olan şeklin HEKAYESİ


General-mayor Polad Heşimovun şehid olmasından bir il ötür. Son bir ilde onu tanıyan insanlar terefinden saysız xatireler paylaşıldı. Her kes generalın ne qeder merhemetli ve anlayışlı olmasından danışır.

Bezen herbçilerin qeddar olduğunu düşünürük. Ancaq bu fikir hem de esgerleri ve silahdaşlarının paylaşdığı hekayeler terefinden darmadağın edilir.

Bu gün sizinle bölüşeceyimiz “bir şekil hekayesi” bunlardan biridir.

Polad Heşimov bir herbi hissenin komandiri olarken esgerlerinden birinin heyranlığı onu bir mektub yazmağa vadar etdi. Daha sonra sözügeden fotoşekil üçün esas olan mektub.

Söhbet 2010-cu ilden gedir. Hemsöhbetim İlkin Süleymanov deyir ki, heqiqi herbi xidmetde olarken herbi hissesinin komandiri şehid general-mayor Polad Heşimov idi.

Simurq Festival “Bir şekil hekayesini” teqdim edir:

2010-cu ilde universiteti bitirdikden sonra İlkin Süleymanov herbi xidmete getdi. Her zaman olduğu kimi herbi korpusda da en çetin herbi hisse olduğu deyilir.

Daha sonra İlkinin öz sözleri ile ne baş verdiyini eşidek:

“İyul ayında herbi xidmete getdim. Herbi korpusda olarken ölkenin en çetin ve heddinden artıq dağlıq hissesinde olduğumu – Daşkesen bölgesinde, Kelbecerle cebhe xettindeki” N “herbi hissede olduğumu bildim. o zaman.

Yay olduğu üçün qısa qollu bir köynekle getdim. Herbi maşınla Daşkesen yolları boyunca dağlıq bölgedeki herbi hisseye getdik. Yadımdadır, soyuq idi. Soyuq idim. Bizi maşından saldılar. Yeni esgerler geyimlerini götürmek üçün herbi geyimleri ile tecridxanaya getdiler. Ölümlerimizi soruşub bize paltar veren MAXE ile bizi sıraya düzen iki esger arasındakı heyecan dolu söhbet hele de yadımdadır.

Düzgün xatırlayıramsa:

“O axşam eşitdinizmi ki, Kambrik (herbi hisse komandiri) keşfiyyatla hücum edib bir vezife götürdü?”

“Beli, ermeni postunun anasının orada ağladığını eşitdim.”

Bunu eşidenden sonra adını ilk defe eşitdiyim yeni komandirimize hem sevindim, hem de reğbet besledim. Men hele onu tanımırdım. Ancaq bu gün bütün xalq onu tanıyır, o Polad Heşimovdu. Beli, herbi hissenin komandiri Polad Heşimov, keşfiyyat hissesinin esgerleri ile birlikde gece yarısı hücuma keçdi ve Kelbecerde iki ermeni postunu aldı. Bir neçe ermeni esgeri dağ postlarında öldürüldü, qalanları qaçdı. Daha sonra hemin yazılardan biri “Çelik” postu adlandırıldı.

Bundan sonra ne vaxt bir herbi hisse olurdu ve polkovnik Polad Heşimov qarşımızda danışırdısa, men diqqetle qulaq asırdım. Hele general rütbesi almamışdı. Ordumuzda Polkovnik Polad Heşimov kimi zabitlerin daha çox olmasını dileyerek dua etdim. ”

O, 2011-ci ilin yanvarında 10 günlük mezuniyyete buraxıldığını söyledi. O zaman bele oldu:

“Evimiz Bakıda, Zabrat qesebesinde idi. Tetilde olanda Polkovnik Polad Heşimovun ad günü olardı. Komandirimizi ad günü ve Yeni il münasibetile tebrik etmek üçün bir mektub yazmağa qerar verdim.

Mektubda onu tebrik etdim ve üreyimde olanları ve onunla qürur duyduğumu yazdım. Mektubun sonunda men ona bir xahiş etdim. Bunun baş vereceyine ümidim yox idi. Ancaq yene de yazdım:

“Yoldaş Polkovnik, sizinle bir şekil çekdirmek isterdim. Qismet olsa çekeceyik.”

Mektubu bu qeydlerle bitirdim. Sonda “N saylı herbi hisse, 15-ci diviziyanın esgeri I. Rüstemov” yazdım.

Men de mektubu göndermekde tereddüd etdim. Evvelce tetilden qayıdanda mektubu özümle götüreceyimi ve qerargahdakı istenilen zabite vereceyini, xahiş etdiyini düşündüm. Sonra düşündüm ki, birden onu ona çatdırmayacaqlar. Men de gedib Zabrat qesebesinin poçt şöbesinden bir mektub gönderdim. İki gün sonra tetilimi başa vurdum ve Daşkesene qayıtdım.

İlk mektubun sualını bir hefte gözledi. Polad Heşimovun mektubunu alıb-almadığına emin olmasa da, bir reaksiya gözledi:

“O qeder gözledim ki, mektubu kime gönderdiyimi unutdum. Xidmetimizi qarlı, şaxtalı havalarda davam etdirdik. Aylar keçdi, yay geldi ve 1 iyul 2011-ci ilde ordudan terxis olundum. Bütün terxis olunan esgerler kimi Hem sevindim, hem de heyecanlandım, demobilizasiyadan evvel bize herbi hissenin yemekxanasının qarşısına toplaşmağımız emr edildi.

Gedişden evvel esgerlere kiçik bir anket verilecekdi. Men de öz növbemi gözleyirdim. O anda uzaqdan gelen bir ses sözün esl menasında meni qorxutdu.

Herbi hissenin növbetçi zabiti, başqa bir hissenin komandiri növbeye telesdi ve üzünü xette tutaraq ucadan seslendi:

– Aranızda esger Rüstemov İlkin kimdir?

Açığı, adımı eşitmekden qorxdum. Çünki işden çıxarıldığı gün bu adamın bele telesik gelib qışqırması yaxşı bir işare deyildi. Adi bir addım atdım ve “men” cavabını verdim.

Kapitan teeccüble mene baxdı. Meni tanımadı, dedi: “Esger, ne etdin? Komandir seni niye çağırır?”

Şokdaydım ve nece cavab vereceyimi bilmirdim. Niye kapitana çağrıldığımı bilmediyimi dedim.

Herbi hisse qerargahının qarşısına yaxınlaşdıq. Polad Heşimov pillekenlerde dayanmışdı. Herbi yürüşde onunla üz-üze geldim ve herbi salamla qarşıladım.

Komandir Polad Heşimov mene baxıb gülümsündü. Sonra soruşdu, “Sen Rüstemovsan?”

Men dedim, – Beli, yoldaş polkovnik.

Başqa bir söz demeden “Meni izle” dedi. Gülümsedikden sonra heyecanım bir az azaldı, amma yene de ne olduğunu anlamadım. Nerdivandan qalxaraq növbetçi esgeri gösterdi ve “Bir fotoqraf çağırın” dedi. Fotoqrafın sözlerini eşidende her şey ağlıma ildırım kimi geldi. Mektub …

Herbi hissenin qerargahının uzun dehlizinden Polad Heşimovun ardınca gederken zabitler ve esgerler ona herbi salam verdiler, sonra arxamca baxdılar. Eminem ki, “göresen bu esger serbest buraxılan gün komandiri kimin ardınca gedir?” İşçiler üçün tanış menzere deyildi. “

İlkin deyir ki, komandir Polad Heşimovun otağına girdikden sonra növbetçi esgerin çay getirmesini gözledik:

“Mene bir yer gösterdi ve men oturdum. Cem çay getirdiler. Komandir kreslosunda oturmadı, qarşımdakı stulda oturdu.

O başladı:

“Rüstemov, o vaxtdan beri gönderdiyin mektubu aldım, burada saxladım. STebrik etdiyiniz üçün size teşekkür etmek isterdim. Diqqetli davranışınız üçün çox sağ olun. Eve gedende menim adımdan valideynlerinize sizin kimi nümunevi bir övlad ve Veten uğrunda bir esger böyüdüyüne göre teşekkür edeceksiniz. ”

Onu qürurla dinledim. Dediyi her sözü xatırladım. Sonra heyecanla teşekkür etdim ve heqiqeten onunla qürur duyduğumu söyledim. Deqiq cavabı xatırlamıram, çünki heyecanlı idim.

Sonra herbi hissenin fotoqrafı geldi. Komandirin emri ile polkovnik Polad Heşimovla şekil çekdirdi. Şekillerden birini mene, digeri polkovnike verdi. Bir neçe deqiqelik söhbet ele bil bizi doğma etdi.

Menim heyecanımdan eser-elamet yox idi. Vidalaşma vaxtı gelende otaqdan çıxmaq istemedim. Söhbetin bir az daha davam etmesini istedim. Ancaq vaxt geldi ve men herbi salamla otaqdan çıxdım. “

Evvelce yoldaşları ile sıralara qayıtdı. Şekillerden möhkem tutaraq yoldaşlarına yaxınlaşdı. Növbede olan yoldaşları ondan ne olduğunu soruşduqda, İlkin cavab verdi:

“Silah yoldaşım şekillere xoşbext baxa bilmesi üçün onu Necefe uzatdı “Necef komandiri meni şekil çekdirmeye çağırdı” Men dedim.

Sırada gözleyen esgerler bir-bir götürüb şekile baxdılar. Komandirle qarşımda gelen esger ve zabitlere şeklimi göstermekden qürur duydum. Belelikle, ordudan terxis olduq.

O günden Polad Heşimov menim herbi qehremanım oldu. Şehadet xeberini eşidende dehşete geldim. Bir neçe gün özüme gele bilmedim. Şehadet xeberini Tacikistanda olarken işimle elaqeli eşitdim. Bu gün eziz komandirimin şehid olduğu günden bir il ötür. Polad Heşimov heqiqeten Azerbaycanın Milli Qehremanı adına layiq bir insandır. Ruhunuz xoşbext olsun komandir, Allah size rehmet elesin ”/ Oxu.az/





Daha çoxu burada

Əlaqəli xəbər

Back to top button