Şəhidlərimiz

Fatime atasının şehid olduğunu hele de bilmir… – Teyyare ile gönderilen mektublar – FOTOLAR


Fatimenin bu yazını oxuyub başa düşecek yaşı yoxdur. Bu gün hele beş yaşındadır. Yalnız şekiller çeke biler ve atasına 3-4 sözden ibaret bir mektub yaza biler.

Yazır ki, ata, men seni çox sevirem. Evvelki mektubu teyyare ile de gönderdi, yazılı şekilde deyil, sözle … Birden göyde uçan bir teyyare gördü. Yanındakı uşaqlara sakit qalmalarını ve atamı teyyare ile salamlayacağımı söyledi.

Ancaq Fatime gerçeklikden xebersizdir. Mektublarının niye cavabsız qaldığını bir neçe ilden sonra öyrenecek. Hele de atası Tebriz Qasımovun Böyük Veten Müharibesinde şehid olduğunu bilmir.

k111(1)

Könüllü olaraq müharibeye qatılan ve ölümünden sonra “Veten uğrunda” ve “Füzulinin azadlığı üçün” medallarla teltif olunan 27 yaşlı Tebriz, sonuncu defe ailesi ile keçen il 5 noyabr tarixinde danışdı ve axşam şehid oldu.

Şehidin heyat yoldaşı Aysel Qasımovanın sözlerine göre, mermilerin sesi ucbatından birbaşa telefonla danışa bilmeyibler:

“Bezen danışa bilmediyimiz, bir-birimizi eşitmediyimiz vaxtlar var idi” dedi. Mene her an her şeye hazır olmağımı söyledi. Her defe deyende dua et ki, şehid olum. Buraya sağ-salamat qayıtması üçün dua edirdim ve şehid olması üçün duası qalib geldi, Allah onun dileyini temin etdi. Dedi, sene bir mektub yazdım, sen oxudun. Ancaq mektub bize çatmadı. Son sözlerimizin ne olduğunu heç bilmirdik. Hemişe deyirdi ki, Fatime üçün yaxşı bir gelecek quracağam. Ancaq bunun geleceyi quracağını düşünmedim. “

t1(12)

Fatime hele ne olduğunu anlamır. Anasına cavab vere bilmediyi sualları verir. Sualların hamısı tekrarlanır: Atam niye zeng etmir? Niye gelmirsen? Ne vaxt gelecek?

“Bu gün hara baxırsan bax, proteksionist düşünce terzi axır. Gelende şekilleri götürecekmi?”, – bu, Fatoşun verdiyi çetin suallardan biridir, heç kim cavab tapa bilmir …

“Atanın bir daha gelmeyeceyini nece deye bilerem?” Telefonu atama zeng etmek üçün getirir. Toplayıram, zeng çatmır ”dedi Fatimenin anası, oğlunun qarşısında suallarına cavab vere bilmediyi üçün aciz qaldı.

1511

Tebrizdeki telefon ailesine çatmadı. Şehid olanda üstünde yalnız bir ve ya iki şey var idi – minaatan mermisi neticesinde yandırılmış “güc bankı”, üzerinde adı yazılmış bir qutu ve üzerinde “Ya Eli” yazılmış kiçik bir lövhe .

f4(3)

Kiçik qızın heç ne bilmemesi üçün şehidin heyat yoldaşı ve Fatimenin emisi Neriman Mahmudzade ile danışmırıq. Fatoşu ad gününe hediyye olaraq rengli qelemlerle şekil çekdirmek üçün gönderirik.

Anası deyir: “Atasının gelmeyeceyini deye bilmerem, amma geleceyini deye bilmerem. Özünü yavaş hiss edir. O gün Fatime gelib qonşunun uşağının pis bir söz dediyini dedi. Dedi ki, senin atan öldü. “Bu sözden çox tesirlendi.”

k112(1)

Şehid Tebrizin evinden çıxanda diqqetle izlediyim Fatoşla kiçik bir dialoq qururuq:

– Fatoş, gelin bir şekil çekek …

– Güneşi buradan göre bilerem …

– Yaxşı, bu yola gedek …

– Gedek…

Bu zaman Fatimenin dünen atasına bir mektub gönderdiyi ortaya çıxdı. Babası göye bir şar atdıqda, yazdığı mektubu bağladı. “Baba, gel gizlenek oynayaq” yazdı.

Fatime bu meqaleni başa düşecek yaşda deyil ...

4 sözlü ayenin cümlesi mene tesir edir ve men qızın qabağında qalmışam, özümü saxlaya bilmirem.

Dialoq davam edir:

– Atan seni görür, Fatime, bilirsen?

– Beli bilirem. Baxın, güneş gözlerinizde parlayır ve su gelir …

Fatoşun hele göz yaşları haqqında heç bir fikri yoxdur …

/ qafqazinfo /





Daha çoxu burada

Əlaqəli xəbər

Back to top button